Kemer’in Mithatpaşa bölgesinde yer alan site, ziyaretçilere sakin ve konforlu bir ortam sunuyor.
Saatlik buluşmalarda sınırları net tutmayı tercih ederim. Bu yüzden İstanbul Caddesi üzerinde yüksek katlı bir binanın panoramik penceresinden Kemerburgaz Kent Ormanı’nın yeşil örtüsünü izlerken bile zamanın nasıl geçtiğini hissetmezsin; bakışlarım pencere kenarına sabitlendiğinde bedenim de aynı ritimde hareket eder, seni…
Sabahın o ilk ışığı İstanbul Caddesi’nden süzülürken, telefonunun ekranına fısıltı gibi bir ses bırakıyorum: gel, dediğimde kapıyı açtığında zaten aramızdaki ritmi duymaya başlamış olacaksın. Kemerköy’ün dar sokaklarından Mimar Sinan’a doğru yürürken adımlarım bile yumuşak; Göktürk’ten geçen otobüsün uğultusu bile bu…
Asansör kapıları açılır açılmaz, tanıdık vanilya ve hafif tütün kokusu burun deliklerimi yakaladı; tam o anda Ukrayna’dan getirdiğim bu esansı Kemer’in İstanbul Caddesi’ne yaydığımı hissettim.Kemerburgaz Kent Ormanı’nın hemen yanı başındaki rezidanslar, Mimar Sinan ve Göktürk’ten gelen misafirleri ağırlarken ben de…
Yağmurlu bir akşam, Kemerburgaz Caddesi’nde ıslanan kaldırım kokusuyla karışan parfümüm… Seni karşılamaya çıkmadan önce son bir bakış aynaya. Bedenim 56 kiloda, 172 santimde ve o geceye hazır. Kemer Country’nin ışıklarını geride bırakıp İstanbul Caddesi’nde yürürken adımlarım yavaş. Kapıdan içeri girdiğimde…
Cumartesi sabahı Kemerburgaz Caddesi’nde hızlı adımlarla yürüdüğümde içimde hâlâ geceye ait bir ateş var. Şehir Ormanı’nın kenarından geçen yol, Kemer Country’nin sessiz caddelerine kadar uzanıyor; oradan bir arabaya atlayıp Mithatpaşa’ya, İstanbul Caddesi’ne ya da Kemerköy’e uzanmak sadece dakikalar alıyor. O…
Kemerburgaz Caddesi üzerinde, Göktürk’ün sessiz sokaklarından birinde eski bir apartman dairesi. İçeride kalorifer petekleri yeni yanmış, odanın her köşesi hafif bir sıcaklık yayıyor. Kemerburgaz Şehir Ormanı’nın yeşillik kokusu camdan süzülüp kumaş perdeleri titretiyor. İlk bakışta göz göze geliyoruz. Omuzlarımı örten…
Günlerimi Mithatpaşa’nın sessiz sokaklarında geçiriyorum; sabah kahvemi Kemerburgaz Caddesi’ndeki köşede içip, akşamüstünü Kemerburgaz Kent Ormanı’nın ıslak yollarında yürümekle bitiriyorum. Yağmur damlaları tenimde kayarken, ince bir gömlek altında dolgun göğüslerimin ve kıvrımlı kalçalarımın farkına varıyorum; ıslak kumaş bedenin her kıvrımını sarıyor,…
Tenimin ısısı odada ağır ağır yükselirken, ıslak dudaklarımı birbirine sürterken bile kendimi başka bir yere taşıyorum. Gecenin en derin saatinde, sabaha karşı her şey sustuğunda, ben hâlâ sımsıcakım ve davetkârım.İstanbul Caddesi’nden geçip Kemerburgaz Kent Ormanı’nın karanlık siluetine doğru uzanan bu…
Göktürk’ten geçen otobüsün camına yansıyan kendi yüzümle sabah rutinim başlıyor; Mimar Sinan’daki küçük kahvecide içtiğim ikinci kahve bile sabırsızlığımı yatıştıramıyor. Kemerburgaz Kent Ormanı’nın yeşili içime çekilirken aklımda sadece akşamın o telaşlı taksi dönüşü var, camın ardından duyacağım fısıltının sesi.Kemerköy’ün dar…
Uykuyla uyanıklık arasındaki o anda, karanlık hâlâ dışarıyı sararken, damağında bıraktığın izleri düşünüyorsun. Kemerburgaz Caddesi’nin sessizleştiği, Kent Ormanı’ndan sadece rüzgârın geçtiği bu saatlerde, esmer tenin sıcaklığı daha da ağırlaşıyor. Her öpücük, her yavaş ısırık, dilinle takip ettiğin o tat, sabahın…
